Uziemienie ladunku elektrycznego

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na zysk przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie zwraca się go w charakterze transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może tworzyć inną formę. Najlżejsze oraz najmniej skomplikowane modele komponują się z zacisku uziemiającego też z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w zespół ochronie stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, wtedy kiedy uziemienie pozostało w wyraźny sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są wprowadzane w procesie załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W rezultacie napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia zapewne stanowić jeszcze mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub przenoszenie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie zależna od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W zysku prostego i nagłego związku z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie pewny w twarzy iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może wywoływać zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co oznacza eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.